Jantine Kriens
Tromgeroffel

De Antilliaanse brassband lijkt zo weggelopen uit de video over de onderwijskansenaanpak. De jongens slaan op de trommels alsof hun leven ervan afhangt en de meisjes dansen aan de kop van de groep. De zaal schrikt. Het geluid van de trommels lijkt je hartslag te versnellen. Even is de emotie die al de hele dag onder de oppervlakte ligt voelbaar. Vandaag zijn we in Zutphen, op de Transferpuntparade, het slotakkoord voor het Transferpunt Onderwijsachterstanden. Elke minuut is voorbereid en we hebben ons vast voorgenomen om ook deze laatste dag de kwaliteit neer te zetten die men van ons gewend is. De video is prachtig geworden, de praktijkvoorbeelden geven een goed inzicht in de effecten van de onderwijskansenaanpak en in het debat is nog eens scherp neergezet dat gemeenten en schoolbesturen elkaar nodig hebben om achterstanden te voorkomen en weg te werken.

Het afgelopen jaar heb ik steeds geprobeerd professioneel en zakelijk te reageren op de veranderingen in het onderwijsachterstandenbeleid en op de opheffing van het Transferpunt. Ik heb geprobeerd steeds weer openingen te blijven zien en kansen te formuleren. Maar als die Antilliaanse jongens en meisjes uit de Rotterdamse Millinxbuurt de zaal binnenkomen, voel ik tranen opkomen. Wat me emotioneert is hun intense concentratie en hun lol in het spelen en dansen. Ik weet waar ze vandaan komen en ik zie hoeveel kracht ze uitstralen. Wat me ook emotioneert is de tegenstelling tussen de zaal en de brassband. Een zaal vol hoogopgeleide witte mensen en de jongeren om wie het allemaal gaat. De meiden van de band plukken wat heren uit de zaal en onder luid tromgeroffel wagen enkelen zich aan een vage danspas op weg naar de lunch. Al die jaren onderwijsachterstandenbeleid lijken zich samen te ballen in dat ene moment: de jongeren die de ouderen bij de hand nemen. Het is mooi geweest. Er is nog veel te doen.

Jantine Kriens

Landelijk projectleider onderwijsachterstandenbeleid